Yoksa çoğu gibi 27'sinde mi kaybolacağım bu yaşamdan. Kararların içinde koca bir kararsızlık. Yaşanılması gerek olanların zorunluluğu. Benim adıma alınmış karalar. Yaşamam bile öyle.Söyleyin hanginiz sordu bana bu dünyaya gelmek istediğimi?Bazı bakışlarda neler var, anlaşılıyor dimi? Ne yüklüler. İnsanların duygulara ve duygulardan dolayı ortaya çıkan patavatsızlıkları var. Ve buna saygı duyulması gerekiyor en azından anlanması. Hoş saygı için de duygu gerekir! Bazen hayallerin gerçekleşeceğine falan inanıyorum. Sonra diyorum hayal bu, olur mu öyle şey. Sahi öyle miyim ben?
Öylesine yaşamak isterdim ama olmuyor işte önemsiyorum.
Bengisu. İstanbul.